×
×

اینترنشنال رسانه نیست، یک تشکیلات اطلاعاتی است

  • کد نوشته: 1281
  • ۱۲ خرداد ۱۴۰۵
  • 41 بازدید
  • ۰
  • گزارش اخیر روزنامه فایننشال تایمز، پرده از شبکه پیچیده مالی پشت ایران اینترنشنال و ارتباط آن با چهره‌های رسانه‌ای سعودی برداشته است. فعالان سیاسی‌رسانه‌ای اپوزیسیون، براساس میزان بسیار بالای بودجه و نوع فعالیت این شبکه، بر این باورند که اینترنشنال یک تشکیلات اطلاعاتی است.
    اینترنشنال رسانه نیست، یک تشکیلات اطلاعاتی است
  • اخیراً روزنامه انگلیسی «فایننشال تایمز» در گزارشی افشا کرده که مالکیت شبکه فارسی‌زبان اینترنشنال، به شرکت انگلیسیِ ولنت با مدیریت یک شخص سعودی به اسم «عادل عبدالکریم» تعلق دارد. شرکت ولنت نیز که زیرمجموعه یک شرکت دیگر تحت عنوان «اینفو کست» با مدیریت شخص به نام «صالح آل دویس» محسوب می‌شود.
    جالب توجه است که صالح آل دویس، هم‌زمان مدیریت «گروه مطالعات و رسانه سعودی» که بزرگ‌ترین شرکت رسانه‌ای دولتی عربستان سعودی است، را نیز به‌عهده دارد.
    از آن‌جایی که کارفرما و منابع مالی شبکه‌های فارسی‌زبان بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا همیشه مشخص بوده، این انتظار از شبکه اینترنشنال نیز در ذهن مخاطبان و فعالان رسانه وجود داشته که این شبکه فارسی، به شفافیت مالی خود دامن بزند؛ اما اینترنشنال همواره از پاسخ به این سؤال ـ که درآمد و بودجه این شبکه از چه طریقی تأمین می‌شود؟ ـ خودداری کرده و هیچ‌گاه اوضاع مالی خود را برای مخاطبان خود شفاف نکرده است.
    هرچند اینترنشنال همواره سعی کرده تا منابع مالی خود ـ که احراز هویت کارفرما و مدیریت آن را نیز به همراه خواهد داشت ـ را در یک ابهام نگه دارد و به شفافیت مالی دامن نزده است؛ اما اکنون با افشاگری روزنامه فایننشال‌تایمز، به سعودی بودن بودجه اینترنشنال برای ما روشن می‌شود.
    طبق گزارش فایننشال‌تایمز، شرکت مادرِ شبکه اینترنشنال در یک معامله مالی بزرگ، حدود ۶۵۰ میلیون پوند از بدهی‌های خود را به سهام تبدیل کرده و عملاً از زیر بار یک بدهی عظیم خارج شده است. فایننشیال‌تایمز گزارش داده است که این اینترنشنال طی سال‌های اخیر، صدها میلیون پوند زیان انباشته داشته و بدون این حمایت مالی، وضعیت آن با ابهام جدی روبه‌رو بوده است.
    درواقع اگر این فرایند مالی توسط «شرکت ولنت» و «عادل عبدالکریم» صورت نمی‌گرفت، وضعیت مالی اینترنشنال همچنان در یک ابهام باقی می‌ماند و کسی منبع مالی این شبکه ضدایرانی آگاه نمی‌شد.
    اما آنچه که پس از این افشاگری از سوی فایننشال‌تایمز مورد توجه فعالان رسانه‌ای و سیاسی خارج کشور قرار گرفته، میزان بودجه اینترنشنال است که بسیار فراتر از یک رسانه ـ حتی در ابعاد این شبکه ـ است.
    کیانوش رزاقی، وکیل و حقوق‌دان مقیم ایالات متحده، در این‌باره می‌گوید: «اینترنشنال، گران‌ترین رسانه ضدایرانی با حقوق‌های نجومی است و مأموریتش دامن زدن به ناآرامی و تشنج در جامعه ایران و جلوگیری از توسعه ایران است. این میزان بودجه به ما نشان می‌دهد که اینترنشنال یک رسانه نیست، بلکه یک تشکیلات اطلاعاتی است».
    فرامرز دادرس، افسر اطلاعات گارد شاهنشاهی نیز گفته: «اینترنشنال، بزرگ‌ترین شبکه اطلاعاتی و جاسوسی علیه ایران با حمایت اسرائیل، آمریکا و بلوک غرب است».
    یکی از نمونه‌اقداماتی که می‌توان به‌عنوان جاسوسی اینترنشنال علیه ایران نام برد، جذب نیرو در پروژه‌ای تحت عنوان «همکاری ملی» بود که با همکاری رضا پهلوی صورت گرفت.
    چند ماه قبل ـ کمی پیش از جنگ دوازده‌روزه ـ رضا پهلوی مقابل دوربین شبکه اینترنشنال حاضر شده بود و با نمایش یک کیوآرکُد از پروژه‌ای به نام همکاری ملی رونمایی کرد. پهلوی ادعا کرده بود که این کیوآرکد یک کانال ارتباطی امن میان او و طرفدارانش است.
    هرچند رضا پهلوی این حرکت را به‌عنوان «همکاری ملی» معرفی کرده بود، اما برخی افراد آن را یک پروژه جاسوسی برای موساد دانسته‌اند و فرامرز دادرس که قبل انقلاب از افسران گارد شاهنشاهی بوده است، نام «جاسوسی ملی» را برای این اقدام رضا پهلوی برگزیده است.

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *